Горенци (Охридско)

село во Општина Дебарца

Горенци — село во Општина Дебрца. Според пописот од 2002 година, во селото имало 316 жители.

Горенци
Горенци is located in Македонија
Горенци
Местоположба на Горенци во Македонија
Координати 41°11′25″N 20°45′27″E / 41.19028° N; 20.75750° E / 41.19028; 20.75750Координати: 41°11′25″N 20°45′27″E / 41.19028° N; 20.75750° E / 41.19028; 20.75750
Општина Coat of arms of Debarca Municipality.svg Дебрца
Население 316 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1.077 m. м
Горенци на општинската карта
Горенци во Општина Дебарца.svg

Атарот на Горенци во рамките на општината

Географија и местоположбаУреди

Селото Горенци се наоѓа во Струшкото Поле, на 13 км северозападно од Охрид.

ИсторијаУреди

Според податоците од 1873 година, селото имало 37 домаќинства со 87 жители христијани (Македонци) и 16 муслимани.[1] Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 130 жители христијани (Македонци).[2]

ДемографијаУреди

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 316 жители. Следува табела на националната структура на населението[3]

Националност Вкупно
Македонци 169
Турци 0
Роми 0
Албанци 145
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 0
останати 2

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[4]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 466
1953 276 234 2 512
1961 312 277 589
1971 316 283 1 5 605
1981 365 192 53 610
1991 304 181 485
1994 220 149 369
2002 169 145 2 316

РодовиУреди

Горенци е мешано македонско православно и албанско муслиманско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ од крајот на 1940-тите, родови во селото биле:

Македонски

  • Староседелци: Секуловци или Скоклевци (4 к.) и Даскаловци (1 к.)
  • Доселеници: Ситниковци (12 к.) они се многу стари доселеници во селото. И не знаат од каде точно дошол основачот на родот; Ѓоковци или Тодоровци (6 к.) доселени се одамна однекаде; Чолевци или Наумовци (5 к.) биле на чифлиците во Мислешево, Оровник, Требеништа. Некои и во Романија. Мислат дека потекнуваат од селото Куратица; Брмбовци со Наумовци и Николовци (3 к.) доселени се од Дебрца. Незнаат точно дали се од Белчишта или Велмеј; Колмановци (1 к.) основачот на родот се доселил однекаде. Али по машка линија овој род е изумрен. Па него го продолжил домазет доселен од селото Косел; Лабовци (1 к.) доселени се од селото Мешеишта; Мацковци или Илчевци (3 к.) доселени се од селото Волино; Ивановци (2 к.) исто така од Волино.

Албански

  • Стари: Куртовци (3 к.), Тајревци или Јајовци (4 к.), Тајровци (1 к.), Асановци и Суловци (3 к.), Мустафовци (2 к.) и Лутишовци (1 к.) за овие родови се збори, а посебно за Куртовци и Тајровци/Јајовци дека во минатото го говореле само македонскиот јазик. Али почнале да склучуваат брачни врски со албанците од струшките села, па брзо го заборавиле јазикот. Во родот Куртовци живееле браќата Рамадан и Бајрам кои помеѓу себе говореле на македонски јазик.
  • Доселеници: Исовци (7 к.) доселени се од селото Мислодежда; Салиовци (6 к.) доселени се од селото Поум; Аџиовци (2 к.) исто така од Поум; Бургазовци (4 к.) одамна се овде. Незнаат точно дали се доселени од Бургас во Бугарија. Или името го добиле затоа што оделе на печалба во Бургас; Ајдаровци (1 к.) и Хоџа Бејто Муарем (1 к.) доселени се од селото Песочани; Мино (1 к.) он е Ром ковач. Во Горенци дошол од Лактиње. Подалечното потекло непознато.[5]

Според истражувањата од 1977 година, родови во селото:

Македонски родови се: Ситниковци (8 к.), најстар род во селото; Ивановци (2 к.) по старост се втори во селото, доселени се од селото Волино; Петревци (1 к.) трет најстар род во селото; Чолевци (11к.) доселени се од селото Куратица во овој род се знае следната генеологија Лазо (жив на 42 г. во 1980 година) Ристо-Косто понатамошните претци не ги знаат; Николовци (3 к.) и Андреевци (2 к.) доселени се од дебрчкото село Велмеј; Скокљевци (9 к.), Мицковци (3 к.), Климовци (6 к.), Тодоровци (5 к.), Блажевци (2 к.), Стојчевци (2 к.) и Крстановци (2 к.) се со непознато место на старина; Петревци (1 к.) потекнуваат од домазет кој дошол од селото Косељ.

Албански родови се: Таировци (7 к.); Бајрамовци (3 к.); Бељуљовци (2 к.) и Мустафовци (1 к.), четирите најстари албански родови во селото, само во родот Бељуљовци порано домашен јазик бил турскиот; Биба (10 к.) доселени се од селото Поум, таму имаат истоимени роднини, подалечно потекло од селото Бибај во околината на Пешкопеја ја знаат следната генеологија Илмија (жив на 70 г. во 1980 година) Демир-Асан во селото Горенци се доселил споменатиот Демир; Дервишовци (3 к.) името го добиле по предокот Дервиш, овде се доселени од наведениот Поум, таму имаат истоимени роднини, подалечно потекло им е од околината на Скадар, од Скадар отишле најпрво во областа Мат, па од таму во Поум, ја знаат следната генеологија Велија (жив на 86 г. во 1980 година) Амет-Љатим-Бајрам-Амет-Дервиш во селото Горенци дошол Љатив, додека Бајрам дошол во Поум; Исе (7 к.) доселени се од селото Мислодежда, подалечно потекло од околината на Пешкопеја и Бургад (6 к.) доселени се од охридското село Велестово, потекнуваат од Торбеш, порано куќниот јазик во овој род бил македонскиот, името на родот настанал по предокот Бајрам кој одел на „гурбет“ во Бургас.[6]

Општествени установиУреди

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 1344 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект на поранешна "охридска трговија".[8]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 302 гласачи.[9]

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.102-103.
  2. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.253
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. Русиќ, Бранислав. Струшко Поле-Волино. Архивски фонд на МАНУ АЕ 88/1.
  6. Трифуноски, Јован Ф. (1992). Охридско-струшка област : антропогеографска проучавања. Српска академија наука и уметности. ISBN 86-7025-158-2. OCLC 27418468.
  7. "За училиштето". македонски: ОУ „Дебрца“ - Белчишта. Посетено на 22 август 2016.
  8. "Описи на ИМ". Посетено на 3 ноември 2019.
  9. "Претседателски избори 2019". Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врскиУреди