Отвори го главното мени

Големите илузии (француски: Illusions perdues) — роман во продолженија од францускиот писател Оноре де Балзак, објавен во периодот 1837–1843.[1] Се состои од три дела, а дејството започнува во една француска провинција, за потоа да се премести во Париз, и на крај повторно се враќа во провинцијата. Ова дело потсетува на уште едно големо дело на Балзак, Црната овца (1842), чие дејство исто така делумно се одвива во Париз, а делумно во провинцијална Франција. Ова дело е уникатно во споредба со останатие творби во Човечка комедија (1799–1850) поради прецизноста со која се доловуваат географските карактеристики и социјалниот живот во Франција.[2]

Големите илузии  
BalzacLostIllusions02.jpg
АвторОноре де Балзак
Наслов на
оригиналот
Illusions perdues
ЗемјаФранција
Јазикфранцуски
Жанр(ови)роман во продолженија

Романот има четири главни теми: животот во провинцијата и животот во метрополата; опис на животот на уметниците во Париз во периодот 1821–22; карактеризирање на новинарството како најдолна форма на интелектуална проституција; и осознавање на двојната природа на нештата. Балзак употребил повеќе техники на раскажување, како опис на историско-политичкиот контекст, In medias res (прев. „во средина на нештата“)—сеќавање на минати случки кои се важни за понатамошниот тек, крајно поларизирани мислења на спротиставените ликови, итн.

НаводиУреди

  1. F.R. Leavis, The Great Tradition, London 1948, p. 29
  2. Donald Adamson, "Illusions perdues", London 1982, p. 86

ПоврзаноУреди