Отвори го главното мени

Беловиште (Тетовско)

село во Општина Јегуновце

Географиja и местоположбаУреди

ИсториjaУреди

Во османлиските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Калканделен од 1626 - 1627 година Беловиште е запишано како село со 47 домаќинства.[1]

Беловиште името го добило по беложолтата боја на глината што ја има на една падина над селото. Населбата е од збиен тип на куќи и со повеќе маала: Печинско, Попоско, Маркоско, Степанско, кои се меѓусебно поврзани. Над селото се наоѓа месноста Градиште со остатоци од ѕидини за кои се смета дека се од римско време.

ЕкономијаУреди

ДемографијаУреди

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Беловиште живееле 550 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Беловиште имало 600 Македонци, патријаршисти.[3]

според Афанасиј Селишчев во 1929 година Беловиште е село во Вратничката општина и има 102 куќи со 960 жители, сите Македонци.[4]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 311 жители. Следува табела на националната структура на населението: [5]

Националност Вкупно
Македонци 304
Албанци 0
Турци 0
Роми 0
Власи 0
Срби 7
Бошњаци 0
Други 0

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години: [6]

Година 1900 1905 1929 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 550[7] 600[8] 960[9] 888 888 809 825 851 907 316 311

РодовиУреди

Беловиште е македонско село.

Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:

  • Марковци (17 к.) староседелци. Ги викаат и Кантранџии. Имаат иселеници во Подбреѓе и во Романија (едно семејство).
  • Поповци (34 к.) Староседелци. Од нив потекнувале селските свештеници (Серафил, Стефан, Ѓоргија и Мисаил). Имаат иселеници во Скопје (две семејства) и во Белград (едно семејство).
  • Степановци (24 к.) Староседелци. Имаат иселеници во Јанчиште, Бугарија (две семејства) и во Романија (едно семејство).
  • Пејчиновци (32 к.) доселени се од некое место во Албанија. Пред доселувањето во Беловиште живееле во околината на Качаник (некои мислат во селото Котлина). Имаат иселеници во Јегуновце, Брвеница, Белград (едно семејство) и во Романија (едно семејство).
  • Шукои (3 к.) доселени се од некое албанско село во Качаничка клисура.
  • Гроздановци (10 к.) доселени се од селото Јелошник на Шар Планина.
  • Вељановци (6 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Старо Село, таму припаѓале на истоимениот староседелски род.
  • Душан (1 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Доброште.
  • Борис (1 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Требош.
  • Божин (1 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Јелошник.
  • Душан (1 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Селце, во Средска (денес во Косово).
  • Сане (1 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Жилче.
  • Димко (1 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Теарце.
  • Терзинци (1 к.) основачот на родот по мајка дошол од селото Непроштено.

Роми: Реџо (1 к.) селски ковач. Доселени од соседното село Доброште.[10]

Општествени институцииУреди

Администрација и политикаУреди

Културни и природни знаменитостиУреди

 
Црквата „Св. Богородица“ во Беловиште
Цркви[11]
Археолошки локалитети
  • Градиште - утврдена населба од доцниантичкото време;[12]
  • Поле - населба од доцниантичкото време;[13]

Редовни настаниУреди

ЛичностиУреди

Култура и спортУреди

  • FK BSK (Beloviste)
  • Karate klub "TIGAR 2003"(Beloviste)

ГалеријаУреди

НаводиУреди

  1. Турски извори за българската история, т. VII, София 1986, с. 335
  2. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“, София, 1902, стр. 211.
  3. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp.122-123.
  4. Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929, стр. 22.
  5. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“, София, 1902, стр. 211.
  8. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp.122-123.
  9. Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929, стр. 22.
  10. Трифуноски, Јован (1976). Полог. Белград: САНУ. стр. 302-303-304. 
  11. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  12. (на српски) Srpski etnografski zbornik (90-91 издание). Srpska akademija nauka i umetnosti. 1976. 
  13. Алексова Б., 1959, 225

Надворешни врскиУреди