Јогачара е идеалистичка школа на махајанскиот будизмот. Го отфрла целосниот реализам на будизмот тхеравада и практичниот реализам на школата мадјамика, со што преферира посложена позиција во која реалноста осознаена од човекот не постои, туку само изгледа дека го прави тоа со доблеста на способноста на умот да осознава форми на континуитет и присутност.

ИсторијаУреди

Јогакарата се појавила во Индија околу II век, а била претставена во Кина во VII век од страна на уанзанг. Била пренесена во Јапонија во средината на VII век како хосо.[1]

НаводиУреди

  1. Британика